Laatste nieuws: Film van Teen Wolf

Beauty Body Fan Fiction Fashion Lifestyle

Hoofdstuk 2

LUNA

Het is pauze en ik heb Melle de hele ochtend nog niet gezien. We zouden samen scheikunde hebben het eerste uur, maar daar was hij niet. Ik heb Melle geappt, maar daar heeft hij nog niet op gereageerd. Is er iets aan de hand? Meestal reageert hij snel op mijn berichtjes. 

‘Kijk, ik zie Alessio!’ Enthousiast trekt Noelle mij mee naar het groepje jongens. Marco, Alessio en Mathijs staan voor de ingang van de aula. Het zal wel weer eens vol zijn. Af en toe is het net een leeuwenhok daarbinnen, vechten wie het eerste een tafel kan bemachtigen om aan te zitten. Ik kijk om mij heen. Melle is nergens te bekennen. Het valt mij op dat Rami er ook niet is, maar die zal waarschijnlijk een broodje halen in de kantine. 

‘Hebben jullie Melle gezien?’ vraag ik gelijk aan de jongens. Ze zitten samen met hem in Spaze, ik ga ervan uit dat zij weten waar hij is. 

‘De flapdrol had zich vanmorgen verslapen. Hij is onderweg,’ zegt Mathijs. 

Dus hij kan wel zijn vrienden laten weten dat hij te laat is, maar zijn vriendin niet. Fijn om te weten wat mijn plek is in zijn leven. Blijkbaar gaan zijn vrienden voor zijn vriendinnetje en ik dacht nog wel dat hij het probeerde goed te maken met dat kaartje wat hij had gestuurd. Dus niet. Vanuit mijn ooghoek zie ik Rami aan komen lopen met een broodje in zijn handen.

‘Hey Luna!’ roept hij vrolijk. Rami slaat met zijn hand op mijn schouder en neemt dan een hap van zijn broodje. ‘Is je vriendje er nog niet?’

Ik schud mijn hoofd. ‘Blijkbaar weten jullie meer dan ik.’ Ik kijk naar Noelle die druk staat te praten met Alessio. Nou ja, praten? Noelle buigt zich naar voren en drukt haar lippen op die van Alessio. Met een jaloers gevoel kijk ik weg. Waarom kan het voor haar wel zo makkelijk gaan? Alessio zit ook in Spaze en hij lijkt er geen moeite mee te hebben om tijd te maken voor zijn vriendin. Ben ik dan echt zo onbelangrijk voor Melle?

‘Ah, Melle!’ roept Marco vrolijk. 

Ik draai mij om en zie Melle aan komen lopen. Zijn haar zit verward en zijn shirt zit achterstevoren; die heeft zich goed verslapen vanmorgen. 

‘Goedemorgen, schone slaapster,’ grinnikt Mathijs. 

Melle rolt geïrriteerd met zijn ogen. Hij is duidelijk met het verkeerde been uit bed gestapt. 

‘Hey,’ zeg ik tegen hem als hij naast mij staat. 

‘Hey,’ mompelt hij terug en slaat kort zijn arm om mij heen, voordat hij zich omdraait naar zijn vrienden. Nou ja! Waar slaat dit nou weer op? Hij doet alsof ik niet besta! Ik heb hem het hele weekend al niet gezien, hij reageert niet op mijn berichten en nu doet hij zo? Wat is er aan de hand met die jongen?

‘Melle, kunnen we praten?’ Net op dat moment gaat de bel. Ik zucht. 

‘Ik spreek je na school wel,’ zegt hij en loopt weg met zijn vrienden. 

Noelle komt naar mij toegelopen, terwijl we ons een weg banen door de stroom leerlingen naar het juiste lokaal. 

‘Wat was dat nou net?’ 

‘Ik heb werkelijk geen idee, maar als dit zo doorgaat, dan maak ik het uit.’

De hele dag heb ik Melle niet gesproken. Ik heb hem geappt, ik heb hem in de grote pauze zelfs nog gebeld, maar hij neemt zijn telefoon niet op. Nu sta ik voor zijn kluisje te wachten tot hij komt opdagen, zodat we kunnen praten. 

Ik sta er nog geen vijf minuten of ik zie Melle al vermoeid aan komen sjokken. Hij heeft duidelijk geen zin meer in vandaag. 

‘Kunnen we praten?’ 

Melle zucht en opent zijn kluisje. ‘Nu?’

‘Ja nu! Je doet de hele dag al zo raar.’

‘Ik moet gelijk door naar huis. Kunnen we dit morgen niet doen?’ Hij stopt een aantal boeken in zijn kluisje en slaat hem dan met een harde klap dicht. 

Ik schrik ervan. ‘Eigenlijk niet. Hou je nog wel van mij?’ 

Met grote ogen kijkt Melle mij aan. Dit zag hij niet aankomen. ‘Waar komt dit opeens vandaan?’

‘Ik heb je het hele weekend niet gezien, je reageert niet op mijn appjes, in de pauze doe je alsof ik niet besta. Ik zie je bijna niet meer. Het lijkt alsof ik niks meer voor je beteken.’ Ik kruis mijn armen over mijn borst. Nu ben ik er klaar voor ook. Kom maar op met die ruzie. 

‘Ja, sorry. Vanmorgen had ik mij verslapen en ik was mijn telefoon vergeten, dus die ligt nog thuis-’

‘Smoesjes Melle! Je kan je vrienden wel laten weten dat je je hebt verslapen, maar je vriendinnetje laat je niks weten. Het hele weekend al niet! En dan ook nog die mysterieuze kaart van gisteren. Ik snap niet wat je bedoeling is.’

‘Mysterieuze kaart?’

‘Ja, die kerstkaart. Die kwam toch van jou?’

Melle begint te lachen. ‘Ik heb jou geen kerstkaart gestuurd. Is het daar niet nog een beetje te vroeg voor?’

‘Er staat een M op de kaart, dus ik neem aan dat hij van jou komt.’

‘Ik ben het niet geweest.’ 

Dus het romantische gebaar is niet van Melle. Van wie is die kaart dan? Had Noelle toch gelijk en heb ik een stalker? Nu ik erover nadenk, is die tekst inderdaad wel een beetje creepy. 

‘Ik moet gaan. Ik spreek je morgen wel.’ Vlug drukt Melle een kus op mijn wang en dan rent hij de gang door naar buiten. 

Ik leun tegen het kluisje en sluit voor een seconde mijn ogen. Alles was zo perfect tussen ons. Sinds Spaze lijkt het alsof ik niet meer voor hem besta. Wat kan ik hier in hemelsnaam aan veranderen zodat hij mij wel weer ziet staan? Misschien moet ik het maar gewoon uitmaken, dan is dit hele gedoe achter de rug. 

Ik zwaai mijn rugtas over mijn schouder en loop dan ook het schoolgebouw uit. Met een stevige pas loop ik naar huis, waar ik opnieuw een kaart vind op de deurmat. Het is opnieuw een kerstkaart. Deze keer is het een Frozen kerstkaart. Ik draai de kaart om. Er staan weer allemaal kusjes om de tekst heen. 

Lun, mensen gaan dood, schoonheid vervaagt, liefde verandert, maar jij zal altijd de enige voor mij zijn. M.

Oké. Melle zegt dat hij de kaarten niet heeft gestuurd, maar stiekem denk ik dat hij ze wél heeft gestuurd. Ik ken wel mensen met een M in hun naam, maar ik denk niet dat zij mij zo’n kaart zouden sturen. Het kan niet anders dat dit van Melle is. Er is geen andere verklaring voor. Hij doet er heel geheimzinnig over, maar dat is waarschijnlijk gewoon omdat hij het romantisch wil houden, mysterieus. I love it. Ik voel dat ik begin te stralen. Mijn hart begint er sneller van te kloppen.

Reageren

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Reacties

Nog geen reacties

Soortgelijke berichten