Laatste nieuws: Maan over vriendschap Snelle

Beauty Body Fan Fiction Fashion Lifestyle

Hoofdstuk 4

LUNA

Vandaag op school is het weer zoals gisteren. Er is niks veranderd. In de eerste pauze had Melle weinig aandacht voor mij. Hij was vooral in gesprek met zijn vrienden. Als hij iets tegen mij zei, dan was het kortaf. Mijn hele humeur is verpest doordat Melle mij geen aandacht geeft. Ik heb geprobeerd met hem te praten, maar dat had weinig kans van slagen. Ik ben een beetje klaar met Spaze. Ik vind het heel leuk dat ze het allemaal zo goed doen, maar ik vind het niet meer zo leuk als in het begin. Door dit hele gebeuren heb ik problemen met mijn vriendje. Als hij niet in Spaze had gezeten, dan was er niks aan de hand en waren we nu gelukkiger samen.

Nu is het de grote pauze en zitten we met zijn allen bij elkaar. Melle is, net zoals vanmorgen, druk in gesprek met Marco en Rami, terwijl Alessio druk in gesprek is met Noelle. Ik kan niet geloven dat hij wel tijd heeft voor Noelle. Zelfs nu hangen ze aan elkaars lip. Misschien komt het doordat ze elkaar nog niet zo lang kennen. Alles is nog nieuw en leuk. Misschien is Melle mij wel zat, verveel ik hem. Zal hij bang zijn om het uit te maken? Durft hij dat niet? Misschien is dat het wel. Of doet hij zo afstandelijk zodat ik het ga uitmaken en dan hoeft hij het zelf niet te doen. Wat een schijterd. Het is een logische reden. Eentje waar ik liever niet over wil nadenken. Als dit echt zo is, dan is het echt heel laf. 

‘Waar zit jij met je gedachtes?’ Ik schrik op en zie dat Mathijs naast mij is komen zitten. Hij zat net tussen Rami en Marco in. 

‘Ja…’ Hoe leg je uit dat je erover nadenkt dat je vriendje misschien zo kut doet omdat hij bang is om het uit te maken? Dat kan niet. Niet tegen een van zijn beste vrienden. ‘Gewoon slecht geslapen,’ lieg ik. Het is deels waar. Die kaarten en dat gedoe met Melle bezorgen mij korte nachten. Ik kan niet stoppen met piekeren. 

‘Wat dan?’

Ik haal mijn schouders op. ‘Hoe gaat het met jou? Ik heb het gevoel dat ik je al jaren niet gesproken heb.’ Ik forceer een glimlach om de leugen te verbloemen.

Mathijs begint te lachen. Vroeger waren we onafscheidelijk. We woonden naast elkaar en waren heel veel samen omdat mijn moeder veel werkte. Toen besloot mijn moeder om te verhuizen naar een ander dorp. We zien elkaar nog steeds dagelijks op de middelbare school, maar het is toch anders. Mathijs en ik zijn niet meer zo close als vroeger, al is hij nog steeds een hele goede vriend. 

‘Het gaat goed. Spaze gaat lekker en school ook, dus dat is eigenlijk allemaal prima.’ 

Ik moet moeite doen om niet met mijn ogen te rollen. Waarom kan tegenwoordig alles alleen maar over Spaze gaan? Spaze, Spaze, Spaze en nog eens Spaze. Bestaat er niks anders op de wereld dan Spaze?

‘Goed om te horen. En thuis?’

‘Ook! Mijn zusjes zijn af en toe behoorlijk irritant.’ Mathijs neemt een hap van zijn broodje pindakaas. 

Ik grinnik. ‘Dat kan ik begrijpen.’ Ik heb zelf dan geen broertje of zusje, maar ik kan mij voorstellen dat ze af en toe behoorlijk irritant kunnen zijn. Maar het lijkt me ook gezellig. Ik woon alleen met mijn moeder en die is overdag vaak aan het werk en dan komt ze pas thuis als ik in bed lig. Soms is ze thuis met avondeten, maar sinds ik op de middelbare school zit en zelf eten kan koken, draait ze steeds vaker avond- en nachtdiensten in het ziekenhuis. Het is soms wel eenzaam. Als ik thuiskom en ik wil mijn hart bij iemand luchten over wat er die dag is gebeurd, dan kan dat gewoon niet. ‘Ik weet nog die ene keer dat ik bij je sliep en je zusje gillend de kamer binnen kwam rennen, omdat er een spook was,’ lach ik. Zijn zusje was toen een jaar of vier. Ik sliep bij Mathijs, omdat mijn moeder een nachtdienst had. Wij konden onze lach net inhouden toen we het spook hadden “weggejaagd”. We hebben gewoon een rijmpje opgezegd dat het spook moest weggaan en dat was blijkbaar gelukt. 

‘Oh ja! Dat weet ik nog. Dat was zo grappig.’ Mathijs begint ook te lachen. Opeens voel ik dat iemand mijn hand vastpakt. Ik kijk op en zie dat Melle mijn hand vastheeft. Glimlachend kijkt hij mij aan. Nu ziet hij mij opeens wel staan? Ik ruk mijn hand los en draai mij terug naar Mathijs. Net voordat ik wat wil zeggen, gaat de bel. 

‘Ik zie je straks wel weer als we naar het park gaan,’ zegt Mathijs. Hij zwaait zijn rugtas over zijn schouder en loopt met Rami weg. 

Ik kijk naar Noelle of ze klaar is om te gaan. Ze geeft Alessio net een zoen. Dat kan dus nog wel even duren.

‘Wat was dat?’ vraagt Melle kortaf.

‘Wat was wat?’ Al heb ik al een idee waarop hij doelt. 

‘Het was zeker wel gezellig met Mathijs?’

Ik rol met mijn ogen en sla mijn tas over mijn schouder. ‘Dat was het zeker. We zijn vrienden Melle, zoek er niet meer achter dan dat er is,’ zucht ik en sta op van de stoel. Ik loop naar Noelle toe die nu op mij staat te wachten en we lopen richting het juiste lokaal. 

‘Ik zoek er niet meer achter. Ik zag alleen dat het wel heel erg gezellig was.’ 

Echt waar, wat wil hij hier mee bereiken? Is hij zo jaloers op Mathijs, omdat ik met hem praat? Als Melle met mij zou praten, dan hadden we dit gesprek niet eens gehad. En hij zou als geen ander moeten weten dat Mathijs en ik gewoon vrienden zijn. 

‘Ja, omdat hij wel tegen mij praat.’ Melle stopt met lopen. Ik draai me naar hem om. 

Verbaasd staat hij in het midden van de gang. ‘Serieus?’

Ik knik. ‘Dat gesprek van gisteren is blijkbaar niet echt tot je doorgedrongen. Of wel soms?’ 

Melle kijkt mij niet-begrijpend aan. Hij heeft het gesprek niet eens opgeslagen. Waarom stop ik hier nog moeite in?

‘Je praat niet meer tegen mij. Je reageert niet op mijn appjes, neemt niet op als ik bel en je bent alleen maar bezig met Spaze. Dat zei ik gisteren ook al, maar blijkbaar was het niet belangrijk genoeg anders had je het wel onthouden.’

‘Ik heb het druk, Luna. Met tennis, Spaze en ook nog school is het soms even moeilijk.’

‘Zeg dat dan gewoon. Maar denk je dat je de enige bent? Alessio heeft ook Spaze, voetbal en school. Hij heeft toch ook tijd voor Noelle? Maar fijn om te weten hoe belangrijk ik dan voor je ben.’ Zonder nog iets te zeggen of te wachten op een reactie loop ik bij hem vandaan. Ik ben er echt even klaar mee. 

Ik versnel mijn pas om niet te laat in de les te komen en ga vlug aan een tafeltje naast de deur zitten. Ik zou willen dat ik deze les met Noelle had, dan kon ik haar alles vertellen over wat zich zojuist heeft afgespeeld in de gang. Mathijs zit in deze klas, maar die zit bij andere vrienden. Bovendien zou ik hem niet alles vertellen over wat er tussen mij en Melle speelt. Straks zegt hij dat tegen Melle en dan komen er nog meer discussies. 

Eindelijk, de laatste les van de dag. Gelukkig is het wel het beste vak met de leukste leraar. Fabio is de jongste leraar van de school. Hij geeft kunst en zijn lokaal bevindt zich aan de achterkant van de school, waar bijna niemand komt. Het is de vraag hoe hij docent is geworden. Hij is een typische kunstdocent. Hij heeft een gekrulde snor en heeft altijd “gekke” outfits aan. Zoals nu bijvoorbeeld; hij draagt een blouse met een gek printje die tot de helft geknoopt is. Hij draagt lange kettingen en heel veel armbanden en ringen. Fabio is de docent waarmee je uren kan praten, alsof het je beste vriend is. Af en toe kan Fabio een beetje zweverig overkomen, maar het is wel altijd heel gezellig in de lessen kunst.

Met Melle en Mathijs loop ik het lokaal binnen. Fabio groet iedereen bij de deur met een high-five. Ik ga achter in het lokaal zitten en pak mijn theorie boek uit mijn tas. We gebruiken hem bijna nooit, maar in de vorige les zag ik een mooi kunstwerk dat ik als inspiratie wil gebruiken voor de nieuwe opdracht. Ik blader naar de juiste bladzijde en zie dat er een kaart tussen zit. Dit keer is het een kaart met kerstballen en met de tekst: Merry Christmas. Er gaat een schok door mijn hele lichaam heen. Wanneer heeft Melle dit in mijn boek geschoven? Ik vind het lief, maar het blijft raar dat Melle blijft ontkennen dat deze kaarten van hem zijn. Over mijn schouder kijk ik naar Melle die druk in gesprek is met Mathijs en Fabio. Hij kijkt niet eens op of om. Ik open de kaart. 

Luna, 

Muren hebben oren.

Deuren hebben ogen.

Bomen hebben stemmen.

Beesten vertellen leugens.

Pas op voor de regen.

Pas op voor de sneeuw.

Pas op voor de man die je denkt te kennen.

M.

Is dit van Melle? Ik begin steeds meer de twijfelen of dit wel van hem is. Het handschrift is niet veel beter dan die van Melle, maar toch. Iets in mij zegt dat dit niet van Melle is. Is het van Mathijs? Maar waarom dan zo geheimzinnig en voor wie moet ik oppassen? Ik draai mij om naar Mathijs en Melle om te zien of ze nu wel mijn kant op kijken, maar die zijn allebei druk bezig met de les. Ik kijk uit het raam de gang in, maar ook daar zie ik niemand. Dus het kan zijn dat deze kaart van Mathijs, Marco of Melle is. Dat zijn de enige mensen die ik ken met een naam die begint met een M. Maar waarom? Waarom zo geheimzinnig? Dit is een grap van Marco, dat kan niet anders. De grappenmaker… Marco heeft een nogal aparte vorm van humor. 

Vorige zomer hadden we met een groep vrienden afgesproken om te chillen en Marco had wat te drinken mee genomen. Dit was een goed idee van hem, alleen zat er toen dus zout doorheen, het was niet te drinken. Marco lachte als enige, met de tranen over zijn wangen. Ja, jezelf grappig vinden is ook een talent. 

Ik stop de creepy kaart terug ergens in mijn boek. Ik denk niet dat de jongens er iets mee te maken hebben, anders zouden ze dat wel laten merken. Ik ga er in ieder geval niks over zeggen tegen Melle. Het komt vanzelf wel naar boven als iemand er over begint en toegeeft dat het een grap was van Spaze. Het is vast en zeker voor een video. Er staan ergens verborgen camera’s en volgende week staat er opeens een video op het kanaal van de jongens waarin Melle zijn vriendin prankt. 

Mijn aandacht wordt getrokken naar iets wat op de gang beweegt. Alessio doet in de gang gekke TikTok dansjes. Hij roept al weken dat hij het ons allemaal wil leren. Rami komt eraan en duwt hem lachend de gang door. Alessio struikelt over zijn eigen voeten en valt op de grond. Ik grinnik. Stelletje sukkels.

Reageren

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Reacties

Nog geen reacties

Soortgelijke berichten