Laatste nieuws: Fan WDW breekt in bij Daniel Seavey

Beauty Body Celebs Fan Fiction Fashion Lifestyle

Hoofdstuk 9

LUNA

‘Walibi Holland, let’s go!’ roept Rami die vrolijk de bus binnenstapt. 

We gaan vandaag met alle laatstejaars naar Walibi Holland. Ik wilde naast Melle in de bus zitten, maar die zit al naast Marco. Voor hen is nog plaats, naast Mathijs. Aan de andere kant van het gangpad zitten Alessio en Noelle. Rami gaat voor hen zitten. 

‘Zijn we er allemaal klaar voor?’ vraagt Rami met veel enthousiasme. 

Ik snap niet dat hij nu al zoveel energie kan hebben. Het is acht uur ’s ochtends.

‘Waarom heb jij zoveel energie?’ klaagt Noelle, die mij net voor is. 

‘Omdat het kan, Noelle.’ Rami draait zich om naar mij. ‘Moet jij niet naast je vriendje zitten?’ vraagt hij verbaasd. 

Echt, wat heeft deze jongen vandaag. ‘Hij zit naast Marco,’ is het enige wat ik zeg en ik kijk demonstratief het raam uit. 

De laatste leerlingen stappen de bus in en dan vertrekken we eindelijk naar Walibi. Onderweg in de bus is vooral Rami degene die de hele bus entertaint met zijn grapjes.

We kijken al het hele jaar uit naar dit klassenuitje, maar ik heb er eerlijk gezegd geen zin meer in. Ik ben moe van het feestje van gisteravond en na alles van de afgelopen week wil ik gewoon de hele dag in bed liggen met veel eten en een jank film. Nadat ik gisteravond met Mathijs gepraat had, wilde ik naar huis toe. De sfeer was voor mij verpest, ik kon het niet opbrengen om vrolijk te gaan feesten. Toch ben ik gebleven, ik wilde het plezier van mijn vrienden niet verpesten. Melle heeft de hele avond niet meer naar mij omgekeken. Af en toe kwam hij naar mij toe gelopen, maar hij zei verder niks. Hopelijk is er vandaag een moment dat ik even met hem kan praten.

‘Waar gaan we als eerste heen?’ vraagt Melle die de plattegrond in zijn handen heeft. 

‘The Tomahawk!’ roept Marco gelijk.

‘Waar is dat?’ Melle kijkt op de kaart, maar hij lijkt de attractie niet te kunnen vinden.

‘Hier.’ Mathijs wijst de attractie aan op de kaart. 

‘Volg mij!’ roept Melle enthousiast en loopt vervolgens in de verkeerde richting. 

Ik rol met mijn ogen. Dit gaat weer helemaal fout. Wat een sukkel. ‘Andere kant op!’ roep ik geïrriteerd naar hem. 

Hij draait zich om en kijkt mij verbaasd aan. ‘Wat dan?’

‘Er staat een bordje.’ Ik wijs naar het bordje boven het pad dat aangeeft dat we naar links moeten. 

Melle haalt zijn schouders op, gaat naar links en met zijn allen lopen we achter hem aan. Eenmaal bij The Tomahawk staat er een enorme rij. We sluiten aan, omdat het nou eenmaal overal druk is. The Tomahawk is te vergelijken met een schommelschip, alleen draait deze ook nog in het rond.

Met zijn allen lopen we de attractie uit. Ik werd behoorlijk duizelig van de attractie. Het ging ook veel hoger dan gedacht.

‘Zullen we eten, ik heb honger,’ zegt Rami gelijk als we uit de attractie zijn en bedenken wat we gaan doen. 

‘Nu al? We zijn er net!’ zegt Marco verbaasd.

‘Nou en. Ik heb honger. Jullie hoeven niet te eten. Maar ik moet even wat eten en dan kunnen we weer in de attracties.’ Zodra hij dat gezegd heeft, loopt hij weg. We kijken elkaar even aan, maar volgen hem dan toch. We zijn immers met zijn allen hier, dan is het wel zo gezellig als we bij elkaar blijven. 

Al snel vinden we een restaurant waar we met zijn allen op het terras gaan zitten. Rami loopt naar binnen om eten te halen, terwijl wij buiten blijven. 

‘Hebben jullie al vervoer voor het gala?’ vraagt Noelle aan de jongens.

Tijdens de shopdag hebben we het uitgebreid over ons vervoer gehad. We gaan samen heen en als het nog aan is met onze vriendjes, gaan ze gewoon met ons mee. We willen heel graag in een limousine, maar dat kost heel veel geld, dus we weten nog niet helemaal wat we gaan doen. Het duurt ook nog even voor het zover is, dus we kunnen er nog even over nadenken. 

‘Nog geen idee eigenlijk. Het is toch pas in juni?’ antwoordt Alessio op haar vraag.

‘We kunnen met zijn allen op scootmobielen gaan,’ grapt Marco. 

De jongens beginnen te lachen. Het is een goed idee. Ik zie de jongens al helemaal voor me hoe ze aankomen op die scootmobielen. 

‘Dat is wel echt heel grappig,’ lacht Melle. 

Ik kijk hem aan. We hebben kort oogcontact, maar dan kijkt hij vlug weer weg. Waarom moet hij zo doen? Ik wil het gewoon gezellig hebben vandaag. 

‘Wat is er zo grappig?’ Rami komt terug met eten. Het is blijkbaar niet druk, want hij is al snel weer terug. 

‘Met gala gaan we in de optocht op scootmobielen,’ legt Alessio uit. 

Rami begint te lachen. ‘Dat zou echt hilarisch zijn en het is erg origineel!’ 

Na een aantal wilde attracties, zit ik samen met Melle in het reuzenrad. De rest van de groep zit verdeeld in de twee bakjes onder ons. Ze weigerden om bij ons in het bakje te stappen en ik weet 100% zeker dat dit het plan was van Noelle. Melle kan nu niet weglopen, dus we moeten wel praten. Ik ben blij dat we hier samen zitten. We hebben misschien ruzie gehad, maar nadat Mathijs vertelde over zijn ouders, snap ik wel dat hij zich zo gedraagt. Het is geen excuus en hij had het moeten vertellen, maar ik snap het wel. 

‘We moeten praten,’ begin ik zachtjes. 

‘Misschien wel,’ mompelt Melle en hij blijft mijn ogen vermijden.

‘Waarom doe je zo afstandelijk? Heb ik iets fout gedaan?’

Melle schudt langzaam zijn hoofd. ‘Nee, het is gewoon …’ Hij is even stil. ‘Ik heb het gewoon heel druk met Spaze en tennis en ik weet dat het geen excuus is, maar we zitten ook nog in ons examenjaar en mijn ouders …’ We zijn inmiddels op de helft van het ritje. 

‘Ja, Mathijs vertelde het gisteren. Waarom vertelde je niet eerder dat het niet goed ging thuis?’

‘Mathijs heeft dat verteld? Waarom?’

‘Gisteren tijdens het feest hadden we het erover hoe het gaat tussen jou en mij en toen vertelde Mathijs dat er thuis wat gaande is. Waarom heb je dat niet verteld?’

‘Hij had geen enkel recht om dat te vertellen,’ moppert Melle, mijn vraag negerend. 

Ik ga de vraag niet nog een keer stellen. ‘Maar is het zo?’

‘Ja. Er is elke dag ruzie en ik ben het liefst zo min mogelijk thuis als mijn ouders allebei thuis zijn, het is gewoon niet gezellig. Maar moest je niet met Mathijs in het reuzenrad, aangezien hij je toch alles vertelt?’ De naam van Mathijs spreekt Melle vol walging uit. 

Waarom doet hij zo? ‘Want?’

‘Je had het in de bus ook gezellig met hem.’

Ik rol met mijn ogen. ‘Melle, we zijn vrienden. Jij bent mijn vriendje.’ Althans, dat is wat ik denk, maar ik ben er steeds minder zeker van. 

‘Je lijkt het anders wel heel erg gezellig te hebben met hem.’

‘Verdomme Melle, doe nou niet zo.’

Melle kruist zijn armen voor zijn borst. ‘Jij bent aan het flirten met Mathijs, ik niet.’

‘Jij hebt niet eens aandacht voor mij!’ roep ik terug. Het reuzenrad is bijna beneden. Godzijdank, want ik wil hier geen minuut langer zijn. Ik wilde praten en alles bijleggen. Maar in plaats daarvan krijg ik van alles naar mijn hoofd geslingerd. Melle reageert niet eens op wat ik heb gezegd. 

Het rad stopt met draaien en we kunnen eindelijk uit het bakje. Melle staat op en loopt weg zonder iets te zeggen. 

‘Melle!’ roep ik en ren achter hem aan. ‘Wacht even.’ 

Hij draait zich om en kijkt mij kwaad aan. ‘Jij!’ roept hij woedend en wijst in mijn richting. 

Oké, wat ik heb gedaan? Ik heb hem nog nooit zo boos gezien. Melle loopt op mij af, maar loopt langs mij heen. Verbaasd draai ik mij om en zie dat hij op Mathijs afstormt. Oh nee …

‘Je had geen enkel recht om het aan haar te vertellen!’ roept hij boos naar Mathijs. Zijn handen raken zijn schouders aan en hij duwt hem naar achter.

‘Gast, doe even normaal!’ Ik zie dat Mathijs kalm probeert te blijven, maar dat zal moeilijk gaan als Melle door het lint gaat.

‘Ik vertelde het je in vertrouwen! Ik wilde het zelf vertellen wanneer ik dat wilde. Wie denk je wel niet dat je bent?’ Melle is echt kwaad. Hij geeft Mathijs nog een duw naar achteren. Gelukkig staat Marco achter hem die Mathijs tegenhoudt, anders was Mathijs hard gevallen. 

‘Melle, stop hier mee!’ roep ik, maar hij is zo kwaad dat hij mij niet eens hoort. 

‘Ik wilde alleen maar helpen. Ze maakte zich zorgen. Ze had geen idee waar ze jouw gedrag aan verdiend had. Je negeerde haar. Als jij haar geen uitleg geeft, doet iemand anders dat wel.’ Mathijs doet dreigend een stap naar voren. 

‘Lekkere vriend ben jij,’ zegt hij en loopt weg. 

‘Melle!’ roep ik hem achterna, maar hij reageert niet. 

‘Laat hem maar even afkoelen,’ zegt Rami en neemt een hap van zijn broodje. Waar heeft hij die nou weer vandaan? 

Misschien is het inderdaad goed om Melle even te laten afkoelen. Ik pak mijn tas van de grond en met zijn allen lopen we naar een bankje waar we gaan zitten. Het duurt toch nog een half uur voordat we naar huis gaan, dus nog in een andere attractie gaan heeft toch niet veel zin meer. Ik open mijn tas om mijn flesje water te pakken en zie tot mijn verbazing dat er een ansichtkaart in zit, van de plaats Biddinghuizen. Die zat er net nog niet in. Ik haal de kaart eruit. 

Kom vanavond om 20.30 naar loods 9 op het industrieterrein. 

Dit keer staat er geen afzender op de kaart en ook geen kusjes. Heeft Melle dit allemaal geacteerd? Wat als er straks een super romantisch diner is? Niet dat ik hem dan gelijk ga vergeven, want die laatste paar kaarten waren best creepy, maar het idee is lief. We zullen zien wat er vanavond gebeurt.

Reageren

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Reacties

Nog geen reacties

Soortgelijke berichten